[]

شریعتی پس از بازگشت از اروپا و آغاز تدریس در دانشکده ادبیات مشهد نامش برسر زبان‌ها افتاد. از سال ۱۳۴۶ استاد مطهری طی نامه‌ای از او دعوت به همکاری و نوشتن مقاله برای انتشارات حسینیه ارشاد می‌کند. این همکاری با نوشتن دو مقاله تحت عناوین «از هجرت تا وفات» و « سیمای محمد» که در کتاب «محمد خاتم پیامبران» به چاپ رسید آغاز شد.در این کتاب که به مناسبت آغاز پانزدهمین قرن بعثت توسط حسینیه ارشاد در تاریخ ۱۳۴۷ انتشار یافت چهره‌هایی چون دکتر سید حسین نصر، دکتر محمد جواد باهنر، اکبر هاشمی رفسنجانی، دکتر سید جعفر شهیدی، علامه طبا طبایی، استاد مطهری و آیت الله زنجانی نیز قلم زده‌اند. پس از این همکاریست که به تدریج شریعتی برای ارائه کنفرانسهایی به تهران دعوت می‌شود و این آغاز فعالیت‌های شریعتی در حسینیه ارشاد است که با بسته شدن آن (۱۳۵۱)و زندانی شدن او (۱۳۵۲)به پایان می‌رسد.
در دو سال آغازین دهه‌ی 50 شریعتی به دنبال فعالیت‌هایش در حسینیه ارشاد مورد توجه محافل دانشجویی قرار می‌گیرد و سخنرانی‌های متعددی را در دانشگاه‌های ایران (دانشگاه‌های شیراز، تربیت‌معلم، نفت آبادان، آریامهر،…) برگزار می‌کند. از سال 1352 به دنبال بسته شدن حسینیه ارشاد شریعتی ممنوع‌القلم می‌شود و آثار او با اسامی مستعار (علی سبزواری، علی خراسانی،…) به شکل گسترده پخش می‌شده است؛ روندی که تا انقلاب ایران ادامه پیدا می‌کند.


دعوت به سخنرانی در دانشگاه صنعتی آریامهر (۱۳۵۰)

 

 

 

دعوت به سخنرانی در دانشگاه صنعتی آریامهر

 


دعوت به سخنرانی در دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران(۱۳۵۰)

دعوت به سخنرانی در دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران

 


دعوت به سخنرانی در مدرسه‌ی عالی علوم تغذیه(۱۳۵۰)

دعوت به سخنرانی در مدرسه‌ی عالی علوم تغذیه

 

 


ممانعت از سخنرانی شریعتی در حسینیه ارشاد(۱۳۵۱)

ممانعت از سخنرانی شریعتی در حسینیه ارشاد

 

 


انتشار کتاب‌های شریعتی با نام‌های مستعار (۱۳۵۷-۱۳۵۳)

 

انتشار کتاب‌های شریعتی با نام‌های مستعار

۱۳۵۷ – ۱۳۵۳

در ۱۳۵۳ کتاب‌های شریعتی از سوی رژیم شاه «گمراه‌کننده و ممنوع» دانسته شد و در پی آن از کتابخانه‌ها جمع‌آوری شد. بعد از این (تا اواسط سال ۱۳۵۶)، به کتاب‌های او اجازه چاپ داده نمی‌شد؛ با این حال ناشرانِ مختلف این کتاب‌ها را با نام‌های مستعار علی علوی، علی سبزواری، علی دهقان‌نژاد، علی سربداری، علی شریفی، علی خراسانی، علی مزینانی، علی زمانی، علی راهنما، علی سبزوارزاده، علی اسلام‌دوست، محمدعلی آشنا، محمدعلی اثنی‌عشری، محمدعبدالخطیب مصری، م. رفیع‌الدین، شمع، احسان خراسانی، رضا پایدار، کمال‌الدین مصباح و… چاپ می‌کردند. (بیشتر…)


استعفای شریعتی از عضویت در هیأت مدیره‌ی صندوق خیریه‌(۱۳۵۶)

455-372-1389-9-30-12-47-47-C629

استعفای شریعتی از عضویت در هیأت مدیره‌ی صندوق خیریه‌

در اردیبهشت‌ماه ۱۳۵۶، در تدارک برای خروج از کشور، علی شریعتی از عضویت در هیأت مدیره‌ی صندوق خیریه‌ی فاطمه‌ی زهرا در روستای کاهه استعفا می‌دهد. دست‌نویسِ استعفانامه‌ی او ضمیمه شده است.

 


وصیت شرعی،نامه به محمد رضا حکیمی ( آذر – ۱۳۵۵)

 

وصیت شرعی

متن زیر، نامه ای است که شریعتی با عنوان “وصیت شرعی” در آذر 1355 خطاب به استاد محمدرضا حکیمی نوشته و شش ماه قبل از مرگش شخصا به دست ایشان رسانده است. در این نامه شریعتی باره آثارش می گوید:
 
” کارهای اصلی ام به همان علت همیشه، زندانی زمانه شده و بنابودی تهدید می شود، آنچه هم از من نشر یافته، به دلیل نبودن امکانات و کم بودن فرصت، خام و عجولانه و پرغلط و بد چاپ شده است و تمامی آن را نه به عنوان کارهای علمی، تحقیقی، که فریادهایی از سر درد، نشانه هایی از یک راه ، تکان هایی برای بیداری، ارائه طریق، طرح هایی کلی از یک مکتب، یک دعوت، جهات و ایده ها و بالاخره نوعی بسیج فکری و روحی در جامعه باید تلقی کرد و آن هم در شرایطی تبعیدی، فشار، توطئه، فرصت گذرا و حالتی که هر لحظه اش انتظار فاجعه ای میرفت.
انها همه باید تجدید نظر شود، از نظر علمی غنی شود و خورشت بخورد، غلطگیری معنوی و لفظی و چاپی شود.”
و در ادامه به استاد حکیمی می نویسد:
“اینک، من ، همه این ها را که ثمره عمر من و عشق من است و تمام هستی ام و همه اندوخته ام و میراثم را با این وصیت شرعی ، یکجا به دست شما میسپارم و با آن ها هرکاری که می خواهی بکن.”
این متن که تا اواسط دهه 80 در اختیار استاد حکیمی قرار داشت و سپس به خانواده سپرده شد موضوع تفسیر، موضع گیری و تنش های بسیاری در میان موافقین و منتقدین شریعتی طی چهل سالی شد که از عمر این متن می گذرد. “تجدید نظر”، “غنی شدن از نظر علمی”، “غلطگیری معنوی”، چه معنایی دارد و اینکه بر اساس چه روشی چنین ضرورتی می تواند محقق شود؟ در فاصله میان تابستان 56 تا پایان سال 57 ، کمیته ای با مدیریت استاد حکیمی و حضور استاد مطهری و بهشتی، برگزار می شود تا چنانچه متن وصیت خواهان آن است به تنظیم و تصحیح آثار شریعتی مشغول شود. به موازات دفتر تنظیم آثار شریعتی در اروپا نیز اقدام به چاپ آثار شریعتی می کند. این کمیته به دنبال مرگ آقا مصطفی خمینی و اوج گیری مبارزات سیاسی علیه نظام شاهنشاهی و چاپ و تکثیر وسیع آثار شریعتی به شکل مخفی عملا منحل می شود و استاد حکیمی عملا فلسفه وجودی چنین کمیته ای را منتفی می داند.

(بیشتر…)