«به روایت یک شاهد عینی»1391
«به روایت یک شاهد عینی»
«به روایت یک شاهد عینی» مجموعهی عکسی است از صحنههای بازسازیشده مربوط به مرگهای تراژیک تاریخ معاصر ایران. از اعدام جهانگیرخان صوراسرافیل و واقعهی 16 آذر گرفته تا صحنهی تصادف فروغ فرخزاد و مرگ علی شریعتی.
«به روایت یک شاهد عینی» مجموعهی عکسی است از صحنههای بازسازیشده مربوط به مرگهای تراژیک تاریخ معاصر ایران. از اعدام جهانگیرخان صوراسرافیل و واقعهی 16 آذر گرفته تا صحنهی تصادف فروغ فرخزاد و مرگ علی شریعتی.
آزاده اخلاقی، ایدهپرداز و کارگردانِ این مجموعهی 17عکسی میگوید: «امروز آرمانگرایی سوژهی تمسخر خیلیها شده است، مردم کسانی را که اهداف بلند و دور از دسترس دارند دست میاندازند. برای من ولی کسانی که میجنگند و برای آرمانی جانشان را فدا میکنند بسیار محترمند. هدفم زنده کردن یاد کسانی بود که ستایش میکنم.»
نمایشگاه «به روایت یک شاهد عینی»، که تا 23 اسفند 91 در گالری محسن تهران برپاست، یکی از عظیمترین پروژههای عکاسیای است که در چند سال گذشته در ایران انجام شده است: مجموعهای که برای نخستین بار مدیر یک گالری در قالب تهیهکننده در آن ظاهر شده است. نتیجهی این همکاری و این پروژهی سهسالهای که شامل تحقیق فراوان هم بوده، ثبت هفده فریم است که اجرای بسیار خوب و دقیق و پُر از جزئیاتی هم دارند. در اجرای این عکسها گروه بزرگی به خانم اخلاقی یاری رساندهاند؛ از جمله ساسان توکلیفارسانی (عکاس و مجری جلوههای بصری) و ژیلا مهرجویی (طراح صحنه و لباس).
آزاده اخلاقی متولد سال 1357 است که در استرالیا عکاسی خوانده و این سومین نمایشگاه انفرادیاش است. در توضیحی که بر این مجموعه نوشته آمده است: «آیا لحظهی حال میتواند به چنان التهابی دچار شود که سیر خطی زمان را در هم شکند، گذشته را به حال بیاورد و ساکنان لحظهی حال را به گذشته پرتاب کند؟ آیا ممکن است در لحظهای از تاریخ چنان گشایشی رخ دهد که آن اشباح را که در راه آرمانی مشابه تلاش کردند و به مرگی هولناک از دست رفتند، دوشادوش خود در خیابان ببینیم؟ آیا انسان لحظهی حال، انسان زنده، میتواند اشباح قهرمانهایش را از زیر آوار مهیب تاریخ بیرون کشد و به اکنونش احضار کند و از پشتیبانیشان بهره برد؟»
در این مجموعه به مرگِ این افراد پرداخته شده است: «جهانگیرخان صوراسرافیل و نصرالله ملکالمتکلمین (3 تیر 1287)»، «کلنل محمدتقیخان پسیان (15 مهر 1300)»، «میرزاده عشقی (12 تیر 1303)»، «محمد فرخییزدی (25 مهر 1318)»، «تقی ارانی (14 بهمن 1318)، «آذر شریعترضوی، مصطفی بزرگنیا، احمد قندچی (16 آذر 1332)»، «فروغ فرخزاد (24 بهمن 1345)»، «محمد مصدق (14 اسفند 1345)»، «غلامرضا تختی (17 دی 1346)»، «صمد بهرنگی (12 شهریور 1347)»، «حمید اشرف (8 تیر 1355)»، «علی شریعتی (29 خرداد 1356)»، «محمود طالقانی (19 شهریور 1358)»، «مهدی باکری (25 بهمن 1363)»، «سهراب شهیدثالث (10 تیر 1377)».
