[]

«علی شریعتی به روایت اسناد»، دریچه‌ای است برای شناخت زندگی شخصی ـ اجتماعی و فرهنگی شریعتی که در بسیاری اوقات، حتی چهل سال پس از مرگش، از جنس شایعه است و چه در هنگام نقد و چه به وقت دفاع، مبتنی بر هیچ سند و مدرکی نیست. شایعاتی که از محل تولد او گرفته تا مدرک تحصیلی‌اش و دست آخر شرایط مرگش طی سال‌ها دهان به دهان گشته، ذکر شده و محکم تلقی گشته است.


گزارش پزشکی قانونیِ ساتمپتون (تیر ۱۳۵۶)

36

گزارش پزشکی قانونیِ ساتمپتون

این گزارش در جواب به نامه‌ی گرانمایه، دبیر دومِ وقتِ سفارت ایران در لندن، نوشته شده است. ۱۵ تیر ۱۳۵۶ (July 1977)

منبع: کتابِ شریعتی به روایت اسناد ساواک


گذرنامه (اردیبهشت ۱۳۵۶)

 

گذرنامه‌ی شریعتی

در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۵۶ شریعتی با گذرنامه‌ای به نام علی مزینانی به مقصد بلژیک ایران را برای همیشه ترک کرد. تصاویر صفحات گذرنامه:

 


وصیت شرعی؛ نامه به محمدرضا حکیمی (آذر ۱۳۵۵)

 

وصیت شرعی

متن زیر، نامه‌ای است که شریعتی با عنوان «وصیت شرعی» در آذر ۱۳۵۵ خطاب به استاد محمدرضا حکیمی نوشته و شش ماه قبل از مرگش شخصا به دست ایشان رسانده است. در این نامه شریعتی درباره‌ی آثارش می‌گوید:

«کارهای اصلی‌ام به همان علت همیشه، زندانی زمانه شده و بنابودی تهدید می شود، آنچه هم از من نشر یافته، به دلیل نبودن امکانات و کم بودن فرصت، خام و عجولانه و پرغلط و بد چاپ شده است و تمامی آن را نه به عنوان کارهای علمی، تحقیقی، که فریادهایی از سر درد، نشانه هایی از یک راه ، تکان‌هایی برای بیداری، ارائه طریق، طرح‌هایی کلی از یک مکتب، یک دعوت، جهات و ایده‌ها و بالاخره نوعی بسیج فکری و روحی در جامعه باید تلقی کرد و آن هم در شرایطی تبعیدی، فشار، توطئه، فرصت گذرا و حالتی که هر لحظه‌اش انتظار فاجعه‌ای میرفت.
آنها همه باید تجدید نظر شود، از نظر علمی غنی شود و خورشت بخورد، غلطگیری معنوی و لفظی و چاپی شود.»
و در ادامه به استاد حکیمی می‌نویسد:
«اینک، من ، همه این ها را که ثمره عمر من و عشق من است و تمام هستی‌ام و همه اندوخته‌ام و میراثم را با این وصیت شرعی، یکجا به دست شما میسپارم و با آن ها هرکاری که می‌خواهی بکن.»
این متن که تا اواسط دهه ۸۰ در اختیار استاد حکیمی قرار داشت و سپس به خانواده سپرده شد موضوع تفسیر، موضع‌گیری و تنش‌های بسیاری در میان موافقین و منتقدین شریعتی طی چهل سالی شد که از عمر این متن می گذرد. «تجدید نظر»، «غنی شدن از نظر علمی»، «غلط‌گیری معنوی»، چه معنایی دارد و اینکه بر اساس چه روشی چنین ضرورتی می تواند محقق شود؟ در فاصله میان تابستان ۵۶ تا پایان سال ۵۷، کمیته‌ای با مدیریت استاد حکیمی و حضور استاد مطهری و بهشتی، برگزار می شود تا چنانچه متن وصیت خواهان آن است به تنظیم و تصحیح آثار شریعتی مشغول شود. به موازات دفتر تنظیم آثار شریعتی در اروپا نیز اقدام به چاپ آثار شریعتی می‌کند. این کمیته به دنبال مرگ آقا مصطفی خمینی و اوج‌گیری مبارزات سیاسی علیه نظام شاهنشاهی و چاپ و تکثیر وسیع آثار شریعتی به شکل مخفی عملا منحل می شود و استاد حکیمی عملا فلسفه وجودی چنین کمیته‌ای را منتفی می‌داند.

(بیشتر…)


گزارش از آزادی دکتر شریعتی (خبرنامه ـ فروردین ۱۳۵۴)

 

خبر آزادی دکترشریعتی

منبع: خبرنامه، ارگان جبهه ملی(شماره ۴۰)

تاریخ: فروردین ۱۳۵۴


حکم بازنشستگی (دی ۱۳۵۲)

 

حکم بازنشستگی در سن چهل سالگی

 


تمدید مدتِ مأموریت در وزارت علوم (اردیبهشت ۱۳۵۱)

29

تمدید مدتِ مأموریت در وزارت علوم بنا به پیشنهاد وزارت علوم

شش ماهه‌ی اول ۱۳۵۱


انتقال موقت از دانشگاه به وزارت علوم (مهر ۱۳۵۰)

28

 

انتقال موقت علی شریعتی به پیشنهاد وزارت علوم

از تدریس در دانشگاه به وزارت علوم (شش ماهه‌ی دوم ۱۳۵۰)


نامه‌ی معاون آموزشی دانشگاه به رئیس دانشکده درباره‌ی شریعتی و سهامی (اردیبهشت ۱۳۵۰)

 

 

نامه‌ی اداری از آقای منصور نیازی به جلال متینی

درباره‌ی شریعتی و سهامی (۲۶ اردیبهشت ۱۳۵۰)